Emin Yazıcı Kimdir?

Emin Yazıcı’nın Hayatı?

Neyzen Emin ya da Emin Dede olarak da bilinir (Doğumu : 14 Mart 1883, İstanbul – Ölümü : 3 Şubat 1945, İstanbul), aklam-ı sittede ünlü hattat ve neyzen.

Hukuk Mektebi’ne devam ederken bir yandan da cami derslerini izleyerek din bilgileri öğrendi. 1902’de Posta ve Telgraf Nezareti Mektubi Kalemi’ne girdi. 1914’te Bursalı Raşid Efendi’nin emekliye ayrılması üzerine Erkan-ı Harbiye Dairesi hattatlığına getirildi. Bu dairede pek çok evrak ve haritanın yazılarını yazdı. Erkan-ı Harbiye Matbaası’nın Ankara’ya alınmasıyla bir süre orada kaldıktan sonra emekliliğini isteyerek İstanbul’a döndü.

Aklam-ı sitteyi Tophane’de Feyziye Rüştiyesi’ne devam ederken okulun yazı hocası Çukurcumalı Kadri Efendi’den öğrendi. Ayrıca ağabeyinin meşk ettiği ünlü hattat Sami Efendi’den, özellikle de ağabeyinden yardım görerek celi sülüste ilerledi. Yazıda olgunluğa yeni harflerin kabulünden sonraki yıllarda eriştiği için öğrencisi olmadığı gibi resmi görevi dışında yazısı da azdır.
Emin Efendi yazı taklidinde çok ustaydı.

Ünlü üstatların yazılarını aynı yetkinlik ve ustalıkla yazmış ve taklit hat sanatında hoş karşılandığı için onun bu yeteneği zamanın hattatlarınca kıskanılmıştır. Yapıtları özel koleksiyonlardadır. Taş üstüne geçirildiği bilinen tek yapıtı İstanbul’da Sultanhamam’da 1. Vakıf Hanı önündeki çeşmede bulunan celi sülüs ayettir.
Emin Dede aynı zamanda döneminin usta bir neyzeniydi. Ney çalmayı Galata (Kulekapısı) Mevlevihanesi neyzenbaşısı Aziz Dede’den öğrendi. Mevlevi çilesi çıkarmadığı halde, bu mevlevihanede neyzenbaşılığa kadar yükselmesi kendisine dede denmesine yol açmıştı.